هیدروکلراید Betaine

هضم را ترویج می کند
میزان اسیدیته مناسب معده برای تجزیه و جذب موثر مواد غذایی بسیار مهم است.
Betaine HCL به حفظ pH معده بین 1.5 تا 3.5 کمک می کند ، که می تواند با ایجاد تولید آنزیم های گوارشی که مواد مغذی را از جمله پروتئین ، کربوهیدرات ها و چربی ها تجزیه می کنند ، هضم را سرعت بخشند.

ممکن است جذب مواد مغذی را تقویت کند
Betaine HCl می تواند اسیدیته معده را به میزان قابل توجهی افزایش دهد ، که نقش مهمی در تجزیه و جذب مواد مغذی حیاتی مانند ویتامین B12 ، مواد معدنی ، مواد معدنی ردیابی و پروتئین ها دارد.

از عملکرد سیستم ایمنی بدن پشتیبانی می کند
با بهبود اسیدیته معده ، Betaine HCL می تواند خط اول دفاع بدن را در برابر پاتوژن های مصرف شده تقویت کرده و به جلوگیری از رشد بیش از حد باکتری های بالقوه مضر در روده کمک کند.
این امر باعث می شود Betaine HCl به ویژه برای افرادی که رشد بیش از حد باکتریایی روده کوچک (SIBO) را تجربه می کنند ، مفید باشد ، زیرا در حفظ میکروبیوم روده متعادل کمک می کند.

هیدروکلراید Betaine به طور معمول در مقادیر قابل توجهی در منابع غذایی یافت نمی شود. با این حال ، معمولاً به عنوان یک مکمل غذایی برای حمایت از سلامت گوارشی و ترویج جذب مواد مغذی استفاده می شود. در اینجا چند نمونه از غذاهایی وجود دارد که ممکن است حاوی مقادیر کمی هیدروکلراید Betaine باشد:

چغندر:چغندرها منبع غنی از هیدروکلراید Betaine هستند که به عنوان تری متیل گلیسین (TMG) نیز شناخته می شود. TMG به Betaine در بدن تبدیل می شود.

اسفناج:اسفناج منبع خوبی از TMG است که می تواند به Betaine در بدن تبدیل شود.

غلات کامل:برخی از دانه های کامل ، مانند quinoa و سبوس گندم ، ممکن است حاوی مقادیر کمی از بتئین باشند.

غذاهای دریایی:برخی از انواع غذاهای دریایی ، مانند میگو و خرچنگ ، ​​ممکن است حاوی مقادیر کمی از بتئین باشد.

سویا:سویا و محصولات سویا ممکن است حاوی مقادیر کمی Betaine باشند.

نخود:نخود که به لوبیای گاربانزو نیز معروف است ، ممکن است حاوی مقادیر کمی از بتئین باشد.

سیب زمینی شیرین:سیب زمینی شیرین منبع خوبی از TMG است که می تواند به Betaine در بدن تبدیل شود.

جعفری:جعفری منبع خوبی از TMG است که می تواند به Betaine در بدن تبدیل شود.

خیار:خیار منبع خوبی از TMG است که می تواند به Betaine در بدن تبدیل شود.

جوانه گندم:جوانه گندم ممکن است حاوی مقادیر کمی بتائین باشد.

توجه به این نکته حائز اهمیت است که این غذاها به طور معمول حاوی مقادیر قابل توجهی از هیدروکلراید Betaine نیستند ، که این نوع Betaine است که به عنوان یک مکمل غذایی مورد استفاده قرار می گیرد.

Betaine یک ماده مغذی کاربردی شناخته شده در تغذیه گوشتی است که در گذشته عمدتاً به عنوان Betaine بی آب استخراج شده از چغندر قند مورد استفاده قرار می گرفت. امروزه نیز به عنوان هیدروکلراید Betaine از تولید مصنوعی در دسترس است.

آخرین تحقیقات نشان می دهد که خواص تغذیه ای محصولات طبیعی مشتق شده و مصنوعی برابر است ، رونمایی از یک منبع ارزان تر ، غیر هیکروسکوپی و همچنین غیر فصلی (موجود در تمام سال) منبع بتائین برای صنعت خوراک. با این حال ، باید مراقبت ویژه ای انجام شود که همیشه خواص جریان آزاد Betaine Hydrochloride همیشه تضمین شده است ، زیرا میزان حساسیت ممکن است کاربرد در کارخانه های خوراک را محدود کند. با تمرکز قوی بر روی فرآیند تبلور و استفاده صحیح از یک حامل جریان آزاد ، می توان یک هیدروکلراید بتائین غیر هیگروسکوپی را تولید کرد.

Betaine از طریق اثنی عشر جذب می شود. مطالعات انسانی میزان جذب و توزیع سریع را نشان داد ، با افزایش اوج در سرم 1-2 ساعت پس از مصرف مواد غذایی. Betaine در دستگاه گوارش (GIT) جذب می شود. در حالی که تا 3/4 از آن می تواند در سطح داخل سلولی گیت باقی بماند. تجمع داخل سلولی از طریق سیستم های حمل و نقل فعال (Na+ یا Cl-) و منفعل (NA+) صورت می گیرد.

Betaine توسط متابولیسم از بین می رود ، دفع نمی شود و از طریق یک سری واکنش های آنزیم (ترانسمیلاسیون) که در میتوکندری سلولهای کبد و کلیه رخ می دهد ، کاتابول می شود. نقش اصلی فیزیولوژیکی BetaIne این است که به عنوان یک اسمولیت و به عنوان اهدا کننده متیل (ترانسفیللاسیون) عمل کند. به عنوان یک اسمولیت (خصوصیات زاویتون قطبی) ، Betaine احتباس آب داخل سلولی را افزایش می دهد و بنابراین از آنزیم های داخل سلولی در برابر غیرفعال ناشی از اسمزی محافظت می کند. به عنوان یک اهدا کننده متیل ، Betaine در چرخه متیونین (عمدتا در کبد) شرکت می کند و می تواند در واکنشهای ترانسگیلاسیون برای سنتز مواد اساسی مانند کارنیتین و کراتین مورد استفاده قرار گیرد.
Betaine نشان داده بود که در سایر اندام های داخلی (روده ، کبد ، کلیه و قلب) نیز برای محافظت از آنها و تقویت عملکرد در ورزشکاران انسان جمع می شود.

هم ارزی بیولوژیکی
Betaine یک متابولیت Zwitterion است که به عنوان تری متیل گلیسین نیز شناخته می شود. این نخستین بار در چغندر قند کشف شد و در گیاهان دیگر ، حیوانات و غذاهای دریایی نیز موجود است. با این حال ، چغندرهای قند حاوی سطح فوق العاده بالایی از بتائین هستند که در محلول در چگالش جمع می شوند (116 ≈ ، {1}} mg/کیلوگرم). امروزه ، Betaine نیز در چندین شکل خالص (بی آب ، مونوفسفات و هیدروکلراید بتائین) موجود است. برخی از سؤالات مطرح می شود اگر خصوصیات OsmoreGulatory of Betaine Hydrochloride مشابه موارد Betaine enhydrous باشد. برای مطالعه این سؤال ، یک آزمایش آزمایشگاهی برای تقلید از عبور معده تنظیم شده است. د کریمپ (دانشگاه گنت ، 2010 ؛ منتشر نشده) معادل بیولوژیکی منابع مختلف بتائین را ارزیابی کرد. محصولات در محلول آب و هیدروکلراید با pH 2.3 (شرایط معده) حل شدند و سپس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که صرف نظر از فرم یونی و روش تولید (استخراج طبیعی در مقابل سنتز شیمیایی) منابع مختلف Betaine نتایج تحلیلی یکسانی (یک جفت زمان نگهدارنده M/Z) ارائه می دهد. بنابراین هیچ تفاوتی در فعالیت بیولوژیکی یا عملکرد OsmoreGulatory پیش بینی نمی شود. از آنجا که پس از عبور معده ، هر دو مولکول یکسان هستند ، هیچ تفاوتی بین هیدروکلراید Betaine و Betaine بی آب وجود ندارد زیرا یک افزودنی خوراکی مؤثر می تواند به طور منطقی انتظار داشته باشد.

در تولید طیور استفاده کنید
این مقالات بررسی شده همسالان ، مزایای Betaine را به عنوان یک افزودنی خوراک برای بهبود عملکرد حیوانات و ویژگی های کشتار نشان می دهد. مطالعات موجود در این دو بررسی در واقع با یک فکر علمی خاص انجام شده است و پاسخ حیوانات نتیجه یکی از شیوه های عمل بتائین (متیل اهدا کننده یا اسمولیت) است که هر دو تحت تأثیر غلظت سایر اهدا کنندگان متیل در رژیم غذایی و وجود استرس اسمزی یا متابولیک است.

متیل اهدا کننده
مکمل رژیم غذایی Betaine ممکن است نیاز سایر اهدا کنندگان متیل مانند متیونین و کولین را کاهش دهد. با این حال ، این برنامه نظری باید قبل از اجرای عملی تحت تجزیه و تحلیل قابل توجهی قرار گیرد. این اثر کمبود به طور کامل در مرغ و در خوک ها به میزان کمتری بررسی شده است. Pesti و همکاران. (1979) نشان داد که افزودن رژیم غذایی Betaine و Methionine می توانند یکدیگر را در جوجه های گوشتی جایگزین کنند.

خصوصیات ضد محافظت
تنظیم وضعیت هیدراتاسیون سلولی ، و بنابراین حجم سلول ، برای حفظ عملکرد سلول و چندین مسیر متابولیک مهم است (به عنوان مثال: گردش پروتئین ، کربوهیدرات اسید آمینه و غیره). سلولها سعی می کنند با تجمع یون های معدنی (سدیم ، K+ ، CL-) و اسمولیت های آلی (آمین های متیله شده و اسیدهای آمینه خاص) با استرس اسمزی خارجی سازگار شوند. با این حال ، افزایش غلظت داخل سلولی یونهای معدنی به دلیل تأثیر بی ثبات کننده آنها بر ساختار پروتئین و عملکرد آنزیم محدود است. از طرف دیگر ، اسمولیت های آلی می توانند بدون ایجاد اختلال در عملکردهای سلولی ، به غلظت داخل سلولی بالایی برسند. Betaine مؤثرترین اسمولیت ارگانیک محسوب می شود. در سلولهای GIT که شار آب را در سراسر اپیتلیوم روده تنظیم می کنند ، جمع می شود. Betaine همچنین نشان داده بود که باعث مهار آپوپتوز سلولی و کاهش هزینه انرژی برای سلولهای GIT می شود.

نتیجه گیری
Betaine سالهاست که در تغذیه گوشتی مورد استفاده قرار می گیرد. اثبات علمی ارائه شده است تا نشان دهد که Betaine عملکرد تولید را بهبود می بخشد ، برای جایگزین کردن سایر اهدا کنندگان متیل گروه. برای کمک به پرندگان در هنگام استرس گرما و بهبود خصوصیات ذبح. بسیاری از این مقاله های منتشر شده در مورد منبع بتائین مورد استفاده (طبیعی یا مصنوعی) مشخص نبودند و اگر فرم مصنوعی به اندازه معادل طبیعی استخراج چغندر قند مؤثر باشد ، نگرانی مطرح می شود. داده های ارائه شده به وضوح نشان می دهد که اگر از هیدروکلراید بتائین کریستالی مناسب استفاده شود ، ساختار مولکولی آن پس از عبور معده به عنوان بی آب و بی آب است.

باید مراقب باشید که این محصول دارای خواص FL رایگان باشد و غیر هیگروسکوپی است. آزمایشات کاربردی کاربردی با پرندگان که در هنگام استرس گرما تغذیه می شوند ، به وضوح بهبود انتظار می رود و از این طریق نحوه عملکرد Betaine Hydrochloride به عنوان یک ماده محافظت کننده. استراتژی های مختلف برای جایگزینی کولین و متیونین مورد بررسی قرار گرفت و ممکن است ابزاری برای متخصصان تغذیه فراهم کند تا استراتژی بهینه را برای شامل بتائین در رژیم تعریف کنند. در گذشته بسیاری از متخصصان تغذیه بتائین را به عنوان یک افزودنی خوراک ارزیابی کردند. با شکل جدیدی از Betaine (Betaine Hydrochloride) ، سال در دسترس بودن افزایش یافته است ، زیرا تولید آن مستقل از تولید چغندر قند است. ثانیاً ، از آنجا که قیمت هزینه به طور کلی پایین تر از Betaine بی آب است ، ممکن است کاربردهای Betaine در تغذیه گوشتی مورد بررسی قرار گیرد.